donderdag 25 januari 2018

Koekel

Kleinkinderen hebben is Feest ! Het is een bijna niet uit te leggen fenomeen. Je kunt vanaf het eerste moment een soort verliefd gevoel hebben als je ze ziet. Kinderen van jouw kinderen. Ze zijn niet van jou , maar toch ook heel erg wel. Als mensen in onze omgeving opa en oma gaan worden zeggen wij vaak: we gaan niet vertellen hoe leuk het is...

Dat brengt mij natuurlijk hier ook op iets creatiefs. Al jaren maak ik als kraambezoek- cadeautje een luier. Toen onze jongste zoon geboren werd kreeg ik van iemand een hydrofiel-luier, die ik kon gebruiken als handdoek. Daarop waren vrolijke figuurtjes gestempeld met textielverf. Ik bedacht daarna, dat je op zo'n luier ook iets van het geboortekaartje kunt tekenen met textielstiften. Eerst met potlood tekenen en daarna met stift er overheen. Leuk om te doen en een heel persoonlijk cadeautje. Inmiddels heb ik bij onze kantoorboekhandel textielstiften in allerlei kleuren aangeschaft en heeft mijn dochter deze traditie overgenomen, dus we wisselen ook kleuren uit.

Diezelfde dochter kreeg zeven jaar geleden  een dochter : Lucy. Voor haar maakte ik natuurlijk, verliefd als ik was, meteen een geboorte-luier. Het geboortekaartje leende zich daar prima voor : er stond een kleurige giraffe op. Ik maakte er ook een grote knuffel-giraf bij, van kleurige lapjes en stukjes vilt.
De luier werd alleen niet als handdoek gebruikt, maar Lucy maakte er haar Koekel (het Katwijkse woord voor knuffel- haar andere opa en oma wonen daar) van. Overal ging de luier mee naar toe en na een paar jaar was hij tot op de draad versleten. Er waren echt nog maar een paar stukjes stof over.
En wat doe je dan als oma ? Je maakt met veel liefde een nieuwe Koekel! Die nieuwe gaat ook alweer een paar jaar mee en van de week zag ik dat hij wat vager wordt en ook al weer slijtplekjes heeft...

Kleinkinderen zijn net zulke heerlijke Koekels. Gelukkig slijten ze niet zo snel !

knuffel

kaartje

koekel



Geen opmerkingen:

Een reactie posten